Het Boenderbos

DSC_2382De passie waarmee Leo Camps ons doorheen zijn Boenderbos (Meeuwen-Gruitrode) leidt en vertelt over de werken die je er ziet is besmettelijk. Zijn verhalen zijn even beeldend als zijn werk. De titels die Leo Camps aan zijn werk geeft, getuigen van zijn zin voor humor. Tevens dekt de naam van elk kunstwerk de lading.

DSC_2338

Leo Camps is geboren in 1950 en in de wieg gelegd om kunstenaar te worden. Hij volgde gedurende acht jaar een opleiding aan de kunstacademie in Genk. Hier leerde hij het vak van het beeldhouwen. Vier avonden per week zat hij van zes tot tien in de les. Niet min als je weet dat hij dit met een voltijdse job en met een gezin met drie kinderen combineerde.

DSC_2363Leo is sinds eind jaren ’80 actief als beeldhouwer en hij heeft tot aan zijn pensioen les gegeven in het Sint-Lodewijk-instituut in Genk. Leo Camps uit in zijn kunstwerken kritiek op de maatschappij. Dit doet hij op een heel softe, haast humoristische manier. En altijd met een dikke knipoog. Je zal hem nooit betrappen op kwetsende uitspraken. Hij geeft in zijn werken altijd een tijdsbeeld weer.

De kunstenaar werkt hoofdzakelijk met brons. Hier en daar zie je ook hout, staal en andere materialen in zijn werk. Zijn bronzen stukken zijn één en al hard labeur. Pure handenarbeid. Hij assembleert het kunstwerk als het ware aan de hand van kleine bronzen plaatjes die hij bewerkt met een hamer. Vervolgens modelleert hij ze tot het gewenste resultaat. En dat mag gezien worden.

Zijn grootste bron van inspiratie is Pieter Breugel. Camps vindt dat de figuren uit Bruegels’ werk van alle tijden zijn en dat hij ze nog dagelijks tegenkomt. De kunstenaar geeft zijn eigen visie en een hedendaagse vormgeving aan deze personages.

RoddelaarDe Roddelaar (1987)
Met dit werk haalt hij een fragment uit ‘De 7 hoofdzonden” van Pieter Breugel. En geeft er zijn eigen twist aan. Roddelen is eigen aan de mens. Zeker in een dorpsmentaliteit kan het roddelen hard zijn. Met het hangslot aan De Roddelaar probeert hij hem het zwijgen op te leggen. Camps heeft dit beeld in 1987 gemaakt en zegt dat het altijd een actueel beeld zal blijven. Zeker met de komst van facebook en andere sociale media is het beeld actueler dan ooit. Omdat via de informatie op internet het communiceren met elkaar verloren gaat en alles een eigen leven gaat leiden.

De Nieuwe ManDe Nieuwe Man (2010)
Sprekende titel met als conclusie dat hij niet bestaat. Ook al willen de vrouwen van vandaag zo een exemplaar in huis hebben. De man moet de kar trekken. Je ziet dat hij de hoeven heeft van een werkpaard. Hij is blind, ontmand, vergroeid met zijn strijdwagen. De vrouw met zweep in de aanslag heeft kattenpoten en zijn hart in haar klauwen.

Zonnebaadster licht krokantDe Zonnebaadster, licht krokant
Op vakantie in Hongarije raakte Leo geïnspireerd door een stel vrouwen dat er een gewoonte van gemaakt had om bij het krieken van de dag hun handdoeken te gaan leggen op het strand. Dit om de beste plaatsen in de zon te garanderen. Dit tafereel herhaalde zich elke dag gedurende 14 dagen. Van ’s morgens tot ’s avonds lagen ze te bakken en te braden in de zon. Vandaar de vrouw in een levensgrote koekenpan. Hij zag de dames evolueren van knap naar knapperig. De mooie dames waren bij aanvang hun de vakantie mooi om vervolgens na twee weken te transformeren naar té bruin en verbrand te zijn.

Kind van de bankrekeningHet Kind van de Bankrekening
Een kind zit op een schommel gevangen in een gouden kooi. Ze wacht tot iemand haar duwt. Maar er komt niemand. Het zou een gelukkig kind moeten zijn omdat het al het materiële heeft maar niet het belangrijkste immateriële nl. aandacht en liefde van de ouders. Beide ouders worden opgeslorpt door hun carrière en hun banksaldo dat ze vergeten om het kind liefde en warmte te schenken.
Klokkenspel - Leo CampsHet Klokkenspel (2000)
Je loopt onder twee reusachtige benen door. Als je naar boven kijkt dan zie je het klokkenspel van de figuur. En het klokkenspel mag je letterlijk nemen. De gespreide benen zijn een knipoog naar de triomfbogen. Het beeld is zijn ludieke manier om op een creatieve manier kritiek te geven op de pilaarbijters. Het zijn die notabelen die vroeger op de eerste rij het felst aan het bidden waren om eens buiten de kerk duivelse trekken te vertonen. En een corrupt systeem in stand houden. Kortom schijnheiligen.

Het Boenderbos is enkel op afspraak te bezoeken. Bezoek de website van Leo Camps voor meer info.
http://www.leocamps.be