De Rock Show

Foto's Blog 161

In de tuin van het Emile Van Dorenmuseum vind je de ‘Verzamelplaats van Gedenkstenen voor Verloren Dierbaren’. (Zeg dit maar eens tien keer achter elkaar.) Het is een kunstwerk van Erik Odijk. Hij heeft het vorig gemaakt in het kader van de Unie Hasselt-Genk. Hij heeft toen een heuse Rock Show opgebouwd in en rond het museum. De man heeft iets met stenen. Deze verzamelplaats is een overblijfsel van dit kunstproject. Het is zoveel meer dan een hoopje stenen. De ligging is mooi maar de betekenis van het werk is nog zoveel mooier.

Foto's Blog 163

Als je de filosofie van Erik Odijk hoort over stenen dan zal je nooit meer op dezelfde manier naar een steen kijken! Heb jij tenslotte al eens nagedacht over zoiets eenvoudig als een steen? Waarschijnlijk niet. Ik ook niet.

De stenen die op deze Verzamelplaats liggen, hebben één voor één een uniek verhaal. Ze zijn stuk voor stuk een herinnering aan een dierbare. Het is een verzameling van verhalen van mensen die iemand verloren hebben. Ter nagedachtenis hebben ze een steen uitgekozen die de herinnering symboliseert. En wat is er nu meer eeuwig dan een steen die weer en wind doorstaat? Toch mooi dat achter elke steen die hier ligt een verhaal schuilt. Een verhaal dat je niet kent van iemand die je niet kent. Het heeft wat mysterieus.

Wist je dat het een oeroude traditie is bij Joden om een steen te leggen op het graf van een overledene? Het is een teken dat het graf nog bezocht wordt en dat men de geliefde niet vergeten is. Een steen is het symbool voor de liefde die onvergankelijk is en voor het geloof dat eeuwig is. Da’s is toch schoon, he?

Foto's Blog 162

Tot voor de Rock Show had ik nog nooit nagedacht over zoiets simpel als een steen. Maar niet veel nadien hoorde ik toevallig een nummer van Bram Vermeulen met als titel ‘De Steen’.
Een stukje uit dit lied gaat als volgt:
‘Ik heb een steen verlegd,
in een rivier op aarde.
Nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten.
Ik leverde bewijs van mijn bestaan.
Omdat, door het verleggen van die ene steen,
de stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan.’

Voila, tot zover mijn bijdrage om jou overtuigen dat een steen meer is dan een obstakeltje dat af en toe in jouw schoenen belandt.